Tekst i fotografie mgr inż. Henryk Pieczarowski
W projektach domów jednorodzinnych szczególne miejsce zajmował zawsze reprezentacyjny salon, w którym na podłodze często zamiast drewnianej mozaiki stosowano płyty kamienne, najczęściej marmurowe. W ostatnich latach zamiast ciężkich i kosztownych płyt kamiennych projektanci proponują wielkogabarytowe płytki z gresu porcelanato barwionego w masie, o polerowanej powierzchni i rektyfikowanych krawędziach. Są one znacznie tańsze od płyt marmurowych i o lepszych parametrach użytkowych, takich jak: nasiąkliwość wodna; twardość; odporność na ścieranie i plamienie; chemoodporność. Zdarza się jednak sporadycznie przy realizacji obiektów mieszkalnych z salonami o silnie przeszklonych ścianach (okna od podłogi do sufitu), że inwestorzy reklamują posadzki wykonane z gresów nieszkliwionych o bardzo wysokim połysku, przy czym reklamowane płytki spełniają wszystkie wymagania określone w normie PN-EN 14411:2012, a nawet zaostrzone. Chciałbym jednocześnie zwrócić uwagę , że w normie tej nie ma określonych wymagań dotyczących połysku. Ponadto nie jest określona metoda pomiaru połysku płytek.
Wokół Płytek Ceramicznych nr 4/2016 str. 32 Spis treści >>>
